Plemię Karo z Doliny Omo

Karo to charakterystyczna grupa etniczna o tradycjach rolniczo-pasterskich, zamieszkująca Dolinę Omo, głównie wzdłuż wschodniego brzegu rzeki Omo w południowej Etiopii. Są znani ze swoich niezwykłych i misternych malowideł na ciele oraz twarzy.

W Dolinie Omo bydło jest symbolem dumy i bogactwa, a także środkiem przetrwania. Niestety, Karo (Kara) zostali pozbawieni tego cennego majątku z powodu niszczycielskich skutków chorób i suszy. Nie jest to jednak jedyne wyzwanie, przed którym stoi to plemię.

Liczba ludności Karo wynosi jedynie około 1 500 osób, co sprawia, że są znacznie mniejsi od sąsiednich plemion. Oznacza to, że muszą utrzymywać pokojowe relacje z większymi społecznościami, niezależnie od okoliczności. W rezultacie nie są w stanie stworzyć własnego rynku i muszą podróżować do Dimeki oraz Turmi (targowisk na terenach Hamerów), aby dotrzeć do najbliższych centrów handlowych.

Utrzymanie pokoju bywa trudne, zwłaszcza gdy jest się kojarzonym z wrogiem innego plemienia. Chociaż Hamerowie i Nyangatomowie są odrębnymi grupami etnicznymi, Karo posługują się językiem podobnym do języka Hamerów, choć z innymi dialektami, a także zawierają z nimi małżeństwa. Niestety, Nyangatomowie patrzą na tę przyjazną relację z podejrzliwością i często oskarżają Karo o sprzyjanie Hamerom, co prowadzi do konfliktów.

Wioska Karo

Wioska Karo składa się z trzech głównych osad: Korcho, Dublk oraz Dus, przy czym Dus jest największą z nich. Droga prowadząca do Dus jest uważana za najtrudniejszą w całym regionie Omo, szczególnie podczas pory deszczowej.

Korcho jest natomiast najbardziej dostępną wioską dla odwiedzających. Po przybyciu turyści mogą podziwiać zapierający dech w piersiach widok na rzekę Omo, z Parkiem Narodowym Omo w tle. Krajobraz ten robi naprawdę majestatyczne wrażenie.

Dzieci Karo, z ich kolorowymi malowidłami na ciele, są niezwykłym widokiem. Karo słyną ze swojej artystycznej sztuki zdobienia ciała, której dorównują jedynie plemiona Surma.

Upiększanie i ozdoby ludu Karo

Kobiety Karo są znane ze swojej urody oraz wyjątkowych fryzur. Golą boki głowy, pozostawiając włosy na czubku, które formują w duże węzły przy użyciu czerwonej ochry zmieszanej z masłem. Przekłuwają również dolną wargę i ozdabiają ją małymi patyczkami.

Mężczyźni Karo spędzają większość dnia, zajmując się polami i kozami. Jednak podczas specjalnych okazji lubią się ozdabiać, malując swoje ciała węglem drzewnym oraz białą, żółtą i czerwoną ziemią pochodzącą z doliny. Tworzą także piękną muzykę i tańczą.

Mężczyzna Karo, który zabił wroga, jest uważany za bohatera. Tworzy on specjalny kok z kolorowej ziemi, maluje go kontrastowym kolorem i umieszcza na nim pióro.

Skakanie przez byki w kulturze Karo

Podobnie jak ich sąsiedzi Hamerowie, Karo posiadają rytuał przejścia dla chłopców, który polega na przeskakiwaniu przez rząd byków. Jeśli chłopiec nie zdoła wykonać zadania, nie zostanie uznany za mężczyznę i będzie musiał czekać kolejny rok. Ten wspólnotowy rytuał odbywa się w specjalnym dniu wybranym przez starszyznę wioski. Chłopcy i dziewczęta z plemienia Karo mogą zawierać małżeństwa za obopólną zgodą.